Het was weer zover; we moesten weg. We, dat zijn Luk en ik. Niet dat we het hele jaar aan huis gekluisterd waren.
Als het een beetje weer is zijn we op de fiets in de regio, hoewel de regio met het ouder worden wel kleiner wordt. Maar dat ligt niet aan de regio.
Onze uitstapjes voerden ons dit jaar naar Zeegse in noord Drente, waar we 3 nachtjes gingen Fletcheren. Gepland was een bezoek aan het Drents museum en een keer eten in het restaurant waar onze neef Marco werkte. Wat een planning: Er was ingebroken in het museum, dat daardoor gesloten was en Marco zat met een zere voet thuis. Dan naar het Groninger museum en eten zonder Marco. Ook leuk.
Het volgende uitstapje was naar Noord Spanje, waar ik mijn verjaardag vierde met mijn familie. Heel gezellig.
In augustus wilden we een klavertje 4 doen rond de Weerribben ( 4 dagen fietsen van hotel naar hotel). Helaas hebben we het eerste hotel niet gehaald vanwege diarree.
Begin september met de fiets naar Utrecht om op de kat te passen. Ja en dan gaat het in november weer kriebelen. We willen weg, maar waarheen? Eerste voorwaarde: vertrek uit Rotterdam. De keuze viel op Sevilla, waar we in 2006 ook geweest waren, dus besloten we van Sevilla met de trein naar Cádiz te gaan om daar een paar nachten te blijven en het stadje te verkennen.
Hier zijn de plaatjes.
De tweede stop: station Santa Justa in Sevilla
We zijn goed.
In Cadiz. Alle dagen zon!
Nog een prachtige kerstversiering.
Terug naar het appartement.
De volgende dag naar de haven.
Wijds, veel zee, weinig schepen.
Na 3 dagen wandelen in Cadiz gingen we zaterdag met de bus terug naar Sevilla. Luk had het hotel waar we verbleven uitgezocht op nabijheid van het busstation Plaza de Arma. Deze bus ging echter naar San Bernardo, dus moesten we met de tram naar het centrum.
Daar kwamen we, met onze rolkoffertjes, terecht in een enorme mensenmassa. Zaterdagmiddag en naderende kerst, dan weet je het wel. Er was haast geen doorkomen aan. Wel veel kerstversieringen en rondom de kathedraal een groot aantal kerststalverkopers. Ingecheckt in het hotel, even plassen en rusten en dan maar weer de straat op. Een rondje door de buurt en een glaasje 0% met een plato en dan weer naar bed.
Zondag gingen we over de Guadalquivir naar La Cartuja. La Cartuja was in oorsprong een mannenklooster. In de 19e eeuw werd het door de monniken verlaten en werd er een keramiekfabriek gesticht. In 1992 werd het klooster t.g.v. de wereldtentoonstelling gerestaureerd. Nu is het een centrum voor moderne kust. Dus dat was genieten.
Maandag bezochten de Metropol Parasol, ofwel de Setas de Sevilla (de paddestoelen van Sevilla). Bovenop een mooi uitzicht over de stad. Al met al heel bijzonder.
We naderden het eind van onze trip en de meligheid sloeg toe. Na een uurtje slenteren kwamen we bij de arena, die we bezochten en bekeken. Daarna weer naar het hotel en slapen.
De volgende dag bracht Transavia ons weer veilig naar Rotterdam.
Het was leuk en goed. Maar de volgende keer een ietsje korter.
De oprit naar La Cartuja
Dit lijkt de toonzaal van de keramiekfabriek.
